‘Ecclesia supplet’ എന്ന തത്വം എപ്പോഴാണ് ബാധകമാക്കാവുന്നത്?

ഫാ. ജോസ് ചിറമേല്‍

ലത്തീന്‍ സഭാംഗമായ മേഴ്‌സിയെ വിവാഹം ചെയ്ത ജോസഫ് തന്റെ വിവാഹം അസാധുവായി പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് സഭാകോടതിയെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. താന്‍ സീറോ മലബാര്‍ സഭാംഗമാണെന്നാണ് ജോസഫ് അവകാശപ്പെടുന്നത്. അയാള്‍ മാമ്മോദീസയും സ്ഥൈര്യലേപനവും സ്വീകരിച്ചതും ആത്മീയകാര്യങ്ങള്‍ നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നതും സീറോമലബാര്‍ പള്ളിയിലാണ്. ഇതിന് പള്ളി രേഖകളുമുണ്ട്. സീറോമലബാര്‍ പള്ളിയുടെ വികാരിയച്ചനും ഇടവക ജനങ്ങളും ജോസഫ് സീറോമലബാര്‍ സഭാംഗമാണെന്നാണ് കരുതിയിരുന്നത്. തന്മൂലം സീറോമലബാര്‍ പള്ളിയുടെ വികാരി ഇവരുടെ വിവാഹം ആശീര്‍വദിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് വിവാഹത്തിന്റെ സാധുത ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് കോടതയില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച പരാതിയിന്മേല്‍ മേല്‍ നടപടികള്‍ക്കായി തെളിവുകള്‍ പരിശോധിച്ച അവസരത്തില്‍ ജോസഫിന്റെ Premarital Investigation രേഖയും പരിശോധിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ജോസഫിന്റെ പിതാവ് ലത്തീന്‍ സഭാംഗമായിരുന്നു വെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്. അമ്മ സീറോമലബാര്‍ സഭാംഗമായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ഇടവക പള്ളിയില്‍ വച്ചാണ് ശിശുവായിരുന്ന ജോസഫിന്റെ മാമ്മോദീ സയും സ്ഥൈര്യലേപനവും നടന്നത്. ജോസഫോ, പിതാവോ നിയമാനുസൃതം ലത്തീന്‍സഭ വിട്ട് അമ്മയുടെ സ്വയാധികാരസഭയായ സീറോമലബാര്‍ സഭയില്‍ ചേര്‍ന്നിട്ടില്ല. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ വസ്തുതകളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ ജോസഫിന്റേയും മേഴ്‌സിയുടേയും വിവാഹം സാധുവായിട്ടാണോ നടത്തപ്പെട്ടത്? സഭാ നിയമത്തിലെ “Ecclesia supplet” എന്ന തത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഈ വിവാഹത്തെ സാധുവായി കണക്കാക്കാമോ?

ഫാ. അലക്‌സ് കാട്ടേഴത്ത്

ചോദ്യകര്‍ത്താവിന് തൃപ്തികരമായ മറുപടി നല്‍കണമെങ്കില്‍ ഈ ചോദ്യത്തില്‍ നിന്നും ഉരുത്തിരിയുന്ന ഒന്നിലേറെ ഉപചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെ ത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചോദ്യം വിവാഹക്കേസുമായി എത്തിയിരിക്കുന്ന ജോസഫ് ഏതു സ്വയാധികാര സഭയിലെ (sui uris Church) അംഗമാണെന്നാണ്?
ജോസഫിന്റെ പിതാവ് ലത്തീന്‍ സഭാംഗവും മാതാവ് സീറോമലബാര്‍ സഭാംഗവുമാണെന്നാണ് ഔദ്യോഗിക രേഖകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ജോസഫിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ വിവാഹം കാനോനിക ക്രമമനുസരിച്ചാണോ നടന്നതെന്നും മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വിവാഹത്തിന്റെ രൂപകാരണമായ ഉഭയ സമ്മതം (Consent) എപ്രകാരം കൈമാറി വിവാഹം നടത്തണമെന്നത് സംബന്ധിച്ച് സഭാനിയമം നിര്‍ ദ്ദേശിക്കുന്ന രീതിയാണ് കാനോനികക്രമം. ഈ ക്രമമനുസരിച്ചാണ് ജോസഫിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ വിവാഹം നടന്നതെങ്കില്‍ ആ ദമ്പതികള്‍ക്ക് പിറന്ന ജോസഫിന് സഭാനിയമമനുസരിച്ച് പിതാവിന്റെ സഭയായ ലത്തീന്‍ സഭയിലാണ് അംഗത്വം ലഭിക്കുക. ജോസഫിന്റെ മാതാപിതാക്കള്‍ സഭയുടെ കാനോനി കക്രമം പാലിക്കാതെയാണ് വിവാഹിതരായതെങ്കില്‍ (ഉദാ. റജിസ്റ്റര്‍ മാര്യേജ്) ജോസഫ് മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചുവെന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തെ അമ്മയുടെ സ്വയാധികാരസഭയിലെ അംഗമായി കണക്കാക്കാം. അമ്മ സീറോമലബാര്‍ സഭാംഗമാണെല്ലോ. എങ്കില്‍ ജോസഫും ലത്തീന്‍ സഭാംഗമായ മേഴ്‌സിയും തമ്മില്‍ നടന്ന വിവാഹം സാധുവാണ്.

എന്നാല്‍ ജോസഫിന്റെ premarital Investigation രേഖ പരിശോധിച്ചതില്‍ നിന്ന് ജോസഫിന്റെ പിതാവ് ലത്തീന്‍ സഭാംഗമാണെന്നും അവരുടെ വിവാഹം ദേവാലയത്തില്‍ വച്ച് സഭയുടെ കാനോനിക ക്രമം പാലിച്ചുകൊണ്ടുമാണ് നടന്നതെന്നും വ്യക്തമാകുന്നു. തന്മൂലം ജോസഫ് തീര്‍ച്ചയായും ലത്തീന്‍ സഭാം ഗമാണ്.

സ്വയാധികാരസഭയില്‍ അംഗത്വം ലഭിക്കുന്നത് എപ്രകാരമാണ്?

ഒരാള്‍ക്ക് ഒരു സ്വയാധികാര സഭയില്‍ അംഗത്വം ലഭിക്കുന്നത് എപ്രകാരമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടി യിരിക്കുന്നു. പൗരസ്ത്യ നിയമസംഹിതയിലെ 29-ാം കാനോനയനുസരിച്ച് പതിനാലു വയസ്സു പൂര്‍ത്തിയാകാത്ത ഒരു വ്യക്തി മാമ്മോദീസയിലുടെ അയാളുടെ പിതാവ് കത്തോലിക്കനായി ചേര്‍ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സ്വയാധികാരസഭയില്‍ അംഗമാകുന്നു (CCEO.C.29/1). അമ്മമാത്രം കത്തോലിക്കയായിരുന്നാല്‍, കുട്ടി, അമ്മ അംഗമായിരിക്കുന്ന സ്വയാധികാര സഭയില്‍ ചേര്‍ക്കപ്പെടും. പൗരസ്ത്യ നിയമസംഹിതയിലേയും ലത്തീന്‍ നിയമസംഹിതയിലേയും ഇത് സംബന്ധിച്ചുള്ള നിയമങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്തമാണ്. പൗരസ്ത്യനിയമസംഹി തയിലെ 29-ാം കാനോനയനുസരിച്ച് മാതാപിതാക്കള്‍ ഒരേ മനസ്സോടെ ആവശ്യപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍ കുട്ടി, അമ്മ അംഗമായിരിക്കുന്ന സ്വയാധികാരസഭയില്‍ ചേര്‍ക്കപ്പെടും (CCEO.C.29/1). ഇതനുസരിച്ച് ലത്തീന്‍കാരന്‍ പുരുഷന്‍ സീറോമലബാര്‍കാരി സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്ത് അവര്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന ശിശുവിന്, മാതാപിതാക്കള്‍ ഒരേ മനസ്സോടെ ആവശ്യപ്പെട്ടാല്‍ സീറോമലബാര്‍ സഭയില്‍ അംഗത്വം ലഭിക്കും. എന്നാല്‍ ലത്തീന്‍ നിയമമനനുസരിച്ച് മാതാപിതാക്കള്‍ ഒരേ മനസ്സോടെ ആവശ്യപ്പെട്ടാലും ശിശുവിന് മേല്‍പ്പറഞ്ഞ സാഹചര്യത്തില്‍ അമ്മയുടെ സ്വയാധി കാരസഭയായ സീറോമലബാര്‍സഭയില്‍ അംഗത്വം ലഭിക്കുകയില്ല (CIC.C.111/1). ഇതനുസരിച്ച് ലത്തീന്‍ കാരന്‍ പുരുഷന്‍ സീറോമലബാര്‍കാരി സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്ത് ഉണ്ടാകുന്ന ശിശുവിന് മാതാപിതാ ക്കള്‍ സംയുക്തമായി ആവശ്യപ്പെട്ടാലും സീറോമല ബാര്‍ സഭയില്‍ അംഗത്വം ലഭിക്കുകയില്ല; ലത്തീന്‍ സഭാംഗത്വം ആയിരിക്കും ലഭിക്കുക. തന്മൂലം, മാതാപിതാക്കളുടെ സംയുക്തമായ ആവശ്യം ശിശുവിന് ലത്തീന്‍സഭയില്‍ അംഗത്വത്തിനു മാത്രമേ സഹായ കമാവൂ എന്ന് ചുരുക്കം.

സഭാനിയമദൃഷ്ടിയില്‍ മേജറും മൈനറും

സഭാനിയമത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ 18 വയസ്സ് പൂര്‍ത്തി യാകാത്ത വ്യക്തിയെ മൈനര്‍ (പ്രായപൂര്‍ത്തിയാ വാത്തയാള്‍) ആയിട്ടാണ് പരിഗണിക്കുന്നത്. 18 വയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയാക്കിയവരെ മേജര്‍ (പ്രായപൂര്‍ത്തിയാ യവര്‍) ആയിട്ടും പരിഗണിക്കുന്നു [(CCEO.C.909/1) (CIC.C.97/1)].
എന്നാല്‍ ഒരു സ്വയാധികാരസഭയിലെ അംഗത്വം സംബന്ധിച്ചും ഒന്നില്‍ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേയ്ക്ക് മാറു ന്നതുസംബന്ധിച്ചും ഉള്ള കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് 14 വയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയായ ഒരാള്‍ക്ക് സ്വയം തീരുമാനം എടുക്കാ മെന്നാണ് നിയമത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്. പൗരസ്ത്യ നിയമസംഹിതയിലെ 30-ാം കാനോനയും ലത്തീന്‍ നിയമസംഹിതയിലെ 111-ാം കാനോനയും നിഷ്‌കര്‍ഷിക്കുന്നതനുസരിച്ച് മാമ്മോദിസ സ്വീകരിക്കുന്ന വ്യക്തി 14 വയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയായ ആളാണെങ്കില്‍ ഏത് സ്വയാധികാരസഭയില്‍ ചേരണമെന്ന് സ്വയം തീരുമാനിക്കാം (CCEO.C.30;CIC.C.111/2). 14 വയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയായ ശേഷം മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കുന്നയാ ളുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ കത്തോലിക്കരോ അകത്തോ ലിക്കരോ, മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കാത്തവരോ ആയിരു ന്നാലും മേല്‍പ്പറഞ്ഞ നിയമമാണ് ബാധകമായിട്ടു ള്ളത്. ഇതനുസരിച്ച് 14 വയസ്സ് വരെ മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കാത്ത സീറോമലബാര്‍ സഭാംഗങ്ങളായ മാതാപിതാക്കളുടെ മകന് 14 വയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയായ ശേഷം മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കുമ്പോള്‍ അവന് താല്‍ പര്യമാണെങ്കില്‍ ലത്തീന്‍ സഭയില്‍ അംഗമാകാന്‍ സാധിക്കും. അതുപോലെ തന്നെ ലത്തീന്‍കാരന്‍ പുരുഷന്‍ സീറോമലബാര്‍കാരിയായ തന്റെ ഭാര്യ യുടെ സഭയിലേക്ക് വിവാഹശേഷം നിയമാനുസൃതം മാറുമ്പോള്‍ അവരുടെ കുട്ടികളില്‍ പതിന്നാലുവയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയായവര്‍ക്ക് സ്വയമേവ (Automatically) മാതാപിതാക്കളുടെ റീത്തുമാറ്റത്തോടെ, റീത്തുമാറ്റം സംഭവിക്കുന്നില്ല.ചോദ്യത്തില്‍ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്ന ജോസഫ് ശിശുവായിരുന്നപ്പോഴാണ് മാമ്മോദീസയും സ്ഥൈ ര്യലേപനവും സ്വീകരിച്ചത്. 14 വയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയായ ശേഷമാണ് ഇയാള്‍ മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചതെന്നും ആയതിനാല്‍ അയാള്‍ സീറോമലബാര്‍ സഭയില്‍ സ്വന്തം താല്‍പര്യപ്രകാരം അംഗത്വം സ്വീകരിക്കുക യാണ് ചെയ്തതെന്നും ചിന്തിക്കാന്‍ യാതൊരു ന്യായവും കാണുന്നില്ല. എന്നുമാത്രമല്ല അദ്ദേഹം ശിശുവായിരുന്നപ്പോള്‍ മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചി രുന്നുവെന്ന് ചോദ്യകര്‍ത്താവുതന്നെ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടു ള്ളതുമാണ്.

സ്വയാധികാരസഭയില്‍ അംഗത്വം ലഭിക്കുന്നതിന്?

അടിസ്ഥാനപരമായി മാമ്മോദീസ വഴിയാണ് ഒരാള്‍ക്ക് ഒരു സ്വയാധികാരസഭയില്‍ അംഗത്വം ലഭിക്കുന്നത്. എങ്കിലും ഇതിന് സഭാനിയമം മറ്റ് മാര്‍ഗ്ഗ ങ്ങളും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നുണ്ട്.
താഴെപറയുന്നവ സ്വയാധികാരസഭയിലെ അംഗ ത്വം മാറ്റുന്നതിനുള്ള അവസരങ്ങളാണ്:-
1. ഒരു സ്വയാധികാര സഭയില്‍ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേ യ്ക്ക് ഔദ്യോഗികമായി മാറുക (Ascription through transfer);
2. വിവാഹ അവസരത്തില്‍ താന്‍ അംഗമായിരി ക്കുന്ന സ്വയാധികാരസഭ വിട്ട് മറ്റൊന്നിലേയ്ക്ക് മാറുക (Change of ascription at the time or during marraige);
3. അകത്തോലിക്കര്‍ കത്തോലിക്കാസഭയിലേക്ക് വരുമ്പോള്‍ സ്വയാധികാര സഭ മാറുക (Ascription of non Catholics coming to Catholic Church).

1. പരി. സിംഹാസനത്തിന്റെ അനുവാദം

ഒരു സ്വയാധികാരസഭയില്‍ നിന്ന് മറ്റൊരു സ്വയാധികാരസഭയിലേക്ക് അംഗത്വം മാറ്റുന്നതു സംബന്ധിച്ചുള്ള നിബന്ധനകള്‍ പൗരസ്ത്യനിയമത്തിലും ലത്തീന്‍നിയമത്തിലും തുല്യമാണ്. അതനുസരിച്ച് മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചശേഷം ഒരു വ്യക്തിക്ക് അദ്ദേഹം അംഗമായിരിക്കുന്ന സ്വയാധികാര സഭ വിട്ട് മറ്റൊരു സ്വയാധികാര സഭയില്‍ അംഗമായി ചേരണമെങ്കില്‍ പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ അനുമതി ലഭിച്ചിരിക്കണം CCEO.C.32/1; CIC.C.112/1). ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളില്‍ വ്യക്തികള്‍ക്ക് സ്വന്തം സ്വയാധികാര സഭ വിട്ട് മറ്റൊന്നില്‍ ചേരേണ്ട സാഹചര്യങ്ങളുണ്ടാകാം. അപ്പോള്‍ അനുവാദത്തിനായി സമീപിക്കേണ്ടത് പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തെയാണ്.

രണ്ടാം വത്തിക്കാന്‍ കൗണ്‍സിലിന്റെ പൗരസ്ത്യ സഭകളെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഡിക്രിയിലും ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് എല്ലാ കത്തോ ലിക്കരും തങ്ങളുടെ റീത്തുതന്നെ തുടരേണ്ടതാണ്. അതുപോലെതന്നെ കത്തോലിക്കാ സഭയോടുള്ള പൂര്‍ണ്ണമായ യോജിപ്പിനെ ആശ്ലേഷിക്കുന്ന അകത്തോ ലിക്കാ സഭകളിലേയും സമൂഹങ്ങളിലേയും മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ച എല്ലാ അംഗങ്ങളും ലോകത്തില്‍ എവിടെയായിരുന്നാലും തങ്ങളുടെ റീത്തില്‍ തന്നെ ഉറച്ചു നില്‍ക്കണം. അവര്‍ അതിനെ വിലമതിക്കു കയും കഴിവുപോലെ അനുസരിക്കുകയും വേണം. വ്യക്തികള്‍, സമൂഹങ്ങള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ പ്രാദേശിക വിഭാഗങ്ങള്‍ എന്നിവയെ സംബന്ധിക്കുന്ന അസാധാരണ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ഉദിക്കുമ്പോള്‍ പരി.സിംഹാസനത്തെ സമീപിക്കാം. സഭകള്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധ ങ്ങളുടെ ഏറ്റം ഉയര്‍ന്ന മദ്ധ്യസ്ഥപീഠം പരി.സിംഹാസനമാണ്. ഈ നിലയില്‍ പരി.സിംഹാസനം നേരിട്ടോ മറ്റ് അധികാരികള്‍ വഴിയോ യുക്തമായ മാന ദണ്ഡങ്ങളും ഡിക്രികളും കുറിപ്പുകളും അയച്ച് എക്യു മെനിക്കല്‍ ചൈതന്യം പുലര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് അവരുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ സാധിച്ചുകൊടുക്കാം (OE-4).

ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളില്‍ പരി.സിംഹാസ നത്തിന്റെ ഈ അനുവാദം ഉള്ളതായി അനുമാനിക്കാ വുന്നതാണ്. ഒരു നിശ്ചിത സ്വയാധികാരസഭയിലെ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസികള്‍ അതേപ്രദേശത്ത് സ്വന്തം രൂപതയുള്ള മറ്റൊരു സ്വയാധികാരസഭയിലേക്ക് മാറുവാന്‍ അപേക്ഷിക്കുന്ന അവസരത്തില്‍ ഇരു രൂപതകളിലേയും മെത്രാന്മാര്‍ മാറ്റത്തിന് രേഖാമൂലം സമ്മതിച്ചാല്‍ പരി.സിംഹാസനത്തിന്റെ സമ്മതം ഉള്ളതായി അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു (CCEO.C.32/2).

2. വിവാഹത്തിന്റെ അവസരത്തില്‍

വിവാഹമെന്ന കൂദാശയും പുതിയൊരു സ്വയാധികാര സഭയില്‍ അംഗത്വത്തിനോ ഒരു സ്വയാധികാര സഭ വിട്ട് മറ്റൊന്നിലേക്ക് മാറുന്നതിനോ വ്യക്തികളെ അനുവദിക്കുന്നുണ്ട്. പൗരസ്ത്യനിയമസംഹിത യിലെ 33-ാം കാനോനയനുസരിച്ച് വിവാഹാവ സരത്തിലോ വിവാഹബന്ധം നിലനില്‍ക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലോ ഭര്‍ത്താവിന്റെ സഭയിലേക്ക് മാറുവാന്‍ ഭാര്യയ്ക്കു സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. വിവാഹബന്ധം അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ തന്റെ സ്വയാധികാര സഭയിലേക്ക് ഭാര്യയ്ക്ക് തിരിച്ചുപോകാനും സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. (CCEO.C.33). പൗരസ്ത്യനിയമനുസരിച്ച് ഈ സ്വാ തന്ത്ര്യം പുരുഷന്മാര്‍ക്കില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. എന്നാല്‍ ലത്തീന്‍ നിയമം സ്ത്രീകള്‍ക്കും പുരു ഷന്മാര്‍ക്കും ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. (CIC.C.112/2).

3. അകത്തോലിക്കാസഭയില്‍ നിന്ന് കത്തോലിക്കാസഭയിലേക്ക് വരുമ്പോള്‍

ഒരു സ്വയാധികാരസഭയില്‍ അംഗമായിരിക്കുന്ന ഒരാള്‍ നിയമാനുസൃതമല്ലാതെ മറ്റൊരു സ്വയാധികാര സഭയില്‍ അംഗമാകാന്‍ പാടില്ലെന്ന് നാം കാണുകയുണ്ടായി. അകത്തോലിക്കാ സഭയില്‍ നിന്ന് കത്തോലിക്കാസഭയിലേക്ക് വരുമ്പോഴും ഇതേ നിയമം തന്നെ പാലിക്കേണ്ടതാണ്. പൗരസ്ത്യനിയമ സംഹിതയിലെ 35-ാം കാനോനയനുസരിച്ച്, കത്തോലിക്കാസഭയുമായി പൂര്‍ണ്ണകൂട്ടായ്മയിലേയ്ക്ക് വരുന്ന, മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ച അകത്തോലിക്കര്‍ ലോകത്ത് എവിടേയും തങ്ങളുടെ റീത്ത് സംരക്ഷിക്കുകയും, അനുഷ്ഠിക്കുകയും മാനുഷികമായി സാദ്ധ്യമാകുന്നിടത്തോളം അത് പാലിക്കുകയും വേണമെന്ന് നിഷ്‌ക്കര്‍ഷിച്ചിട്ടുണ്ട് (CCEO.C.35). ഇതനുസരിച്ച് ഒരു യാക്കോബായ സഭാംഗം കത്തോലിക്കാസഭയുമായി പുനരൈക്യ പ്പെടുമ്പോള്‍ മലങ്കര സഭയിലാണ് നിയമാനുസൃതം ചേരേണ്ടത്. ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് അംഗം ലത്തീന്‍ സഭയിലും. ഇതില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി കത്തോലിക്കാസഭയിലെ ഒരു സ്വയാധികാരസഭയില്‍ ചേരാന്‍ പരി.സിംഹാസനത്തിന്റെ അനുമതി ആവശ്യമാണ്. പൗരസ്ത്യനിയമസംഹിതയിലെ 35-ാം കാനോന രണ്ടാം വത്തിക്കാന്‍ കൗണ്‍സിലിന്റെ പൗരസ്ത്യ സഭകളെപ്പറ്റിയുള്ള ഡിക്രിയുടെ (OE-4) നാലാം ഖണ്ഡികയെ ആധാരമാക്കിയുള്ളതാണ്. ”കത്തോലി ക്കാസഭയിലേക്ക് വരുന്ന അകത്തോലിക്കാസഭാംഗങ്ങള്‍ക്ക് തങ്ങളുടെ തനിമ, റീത്ത്, ആരാധനക്രമം, ആദ്ധ്യാത്മികത, ശിക്ഷണം എന്നിവ നഷ്ടപ്പെടരുത്”.

ലത്തീന്‍ സഭാംഗങ്ങളായവരുടെ വിവാഹം ആശീര്‍വ്വദിക്കാന്‍ സീറോ മലബാര്‍ വൈദികന് അധികാരമുണ്ടോ?

വിവാഹം സാധുവായി ആശീര്‍വ്വദിക്കുന്നതിന് സ്വന്തം രൂപതാതിര്‍ത്തിക്കുള്ളില്‍ മെത്രാനും ഇടവകാതിര്‍ത്തിക്കുള്ളില്‍ ഇടവക വികാരിക്കും ഉദ്യോഗസഹജമായ അധികാരമുണ്ട്. അവര്‍ക്ക് അവരുടെ അധികാരാതിര്‍ത്തിക്കുള്ളില്‍ സ്വന്തം അജഗണങ്ങളുടെ മാത്രമല്ല അതേ റീത്തില്‍പെട്ട അന്യരൂപതകളില്‍ നിന്നോ ഇടവകകളില്‍ നിന്നോ വരുന്നവരുടേയും വിവാഹങ്ങള്‍ ആശീര്‍വ്വദിക്കാം; എന്നാല്‍ ദമ്പതിമാര്‍ രണ്ടുപേരുമോ അല്ലെങ്കില്‍ ഒരാളെങ്കിലുമോ വിവാഹം ആശീര്‍വദിക്കുന്ന ആളുടെ റീത്തില്‍പ്പെട്ടതായിരിക്കണം. ദമ്പതിമാര്‍ രണ്ടുപേരും ലത്തീന്‍ റീത്തില്‍പ്പെട്ടവരാണെങ്കില്‍ അവരുടെ വിവാഹം ആശീര്‍വ്വദിക്കാന്‍ സീറോമലബാര്‍ വൈദികന് ബന്ധപ്പെട്ട ലത്തീന്‍ സഭാധികാരിയില്‍ നിന്ന് ഡലഗേഷന്‍ ലഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ചോദ്യത്തില്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്ന ജോസഫിന്റേയും മേഴ്‌സിയുടേയും (ലത്തീന്‍ സഭാംഗങ്ങള്‍) വിവാഹം സീറോമലബാര്‍ വൈദികന്‍ ആശീര്‍വദിച്ചത് നിയമാനുസൃതമായ ഡലഗേഷന്‍ ലത്തീന്‍ സഭാധികാരികളില്‍ നിന്ന് ലഭിക്കാതെയാണ്. ജോസഫും താനും ഒരേ സ്വയാധി കാരസഭയിലെ (സീറോ മലബാര്‍ സഭ) അംഗങ്ങളാണെന്ന ചിന്തയായിരിക്കണം ഡലഗേഷന്‍ ഇല്ലാതെ ഈ വിവാഹം തന്റെ ഇടവക പള്ളിയില്‍വച്ച് ആശീര്‍വ്വദിക്കാന്‍ സീറോമലബാര്‍ വൈദികനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ഈ വൈദികന് സംഭവിച്ച ഒരു വലിയ പാകപ്പിഴയാണിത്. ഇതുമൂലം ജോസഫിന്റേയും മേഴ്‌സിയുടേയും വിവാഹം അസാധുവായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.

‘Ecclesia supplet’ എന്ന തത്വം ബാധകമാക്കാമോ?

സഭാനിയമത്തില്‍ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള Ecclesia supplet(Church supplies) എന്ന തത്വം ജോസഫ്- മേഴ്‌സി വിവാഹക്കേസില്‍ ബാധകമാക്കാമോ എന്നും അതുവഴി വിവാഹം സാധുവായി പരിഗണിക്കാമോ എന്നുള്ളതുമാണ് അടുത്തചോദ്യം. കേസ്സിലെ വാദിയായ ജോസഫ് ലത്തീന്‍ കത്തോലിക്കനായിരിക്കേ അയാള്‍ സീറോമലബാര്‍ സഭാംഗമാണെന്നായിരുന്നു എല്ലാവരും വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം ഇവരുടെ വിവാഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ‘Church supplies’ എന്ന തത്വം അതായത്, മനപൂര്‍വ്വമല്ലാത്ത പോരായ്മകള്‍ സഭ പരിഹരിക്കും എന്ന സഭാ നിയമ തത്വം ബാധകമാക്കാന്‍ പാടില്ല. ഈ വിവാഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു പൊതുവായ തെറ്റിന്റെ (Common error)) പ്രശ്‌നം ഉദിക്കുന്നില്ല. മറിച്ച് ഒരു പൊതു അജ്ഞതയുടെ (Common ignorance) പ്രശ്‌നമാണുള്ളത്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ സഭാംഗത്വം സംബന്ധിച്ചുള്ള അജ്ഞത ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ നിയമത്തില്‍ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ള പൊതുതെറ്റിന്റെ ആനുകൂല്യം ലഭിക്കാനുള്ള കാരണമായി അത് പരിഗണിക്കാന്‍ പാടില്ല. ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളില്‍ മാത്രമാണ് പൊതു തെറ്റിന്റെ ആനുകൂല്യത്തിന് അര്‍ഹതയുണ്ടാവുന്നത്. അത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ താഴെ പറയുന്നവയാണ്.

അര്‍പ്പിതാധികാരം: പൊതുവായിട്ടും – പ്രത്യേകമായും

നിയമസാധുതയുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു കാര്യം നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നതിന് ഉദ്യോഗസഹജമായ അധികാരമുള്ളയാള്‍ വേറൊരാളെ ഭരമേല്‍പ്പിക്കുന്ന അധികാരത്തെയാണ് അര്‍പ്പിതാധികാരം (Delegated power) എന്നു പറയുക. അര്‍പ്പിതാധികാരത്തെ പൊതുവായിട്ടുള്ളതും (general delegation) പ്രത്യേകമായിട്ടുള്ളതും (Particular delegation) എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതില്‍ പൊതുവായിട്ടുള്ള അര്‍പ്പിതാധികാരത്തിന്റെ (general delegation) കാര്യത്തിലാണ് Common error തത്വം ബാധകമാക്കുന്നത്. സീറോ മലബാര്‍ ഇടവക വൈദികന് വിവാഹം ആശീര്‍വ്വദിക്കാന്‍ പൊതുവായിട്ടുള്ള അര്‍പ്പിതാധികാരം ഉണ്ടായിരിക്കാം. ഈ അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് വിവാഹം സാധുവായി ആശീര്‍വ്വദിക്കണമെങ്കില്‍ ദമ്പതിമാരില്‍ ഇരുവരുമോ അല്ലെങ്കില്‍ ഒരാളെ ങ്കിലുമോ സീറോമലബാര്‍ സഭാംഗമായിരിക്കണം. ദമ്പതിമാര്‍ രണ്ടുപേരും ലത്തീന്‍ കത്തോലിക്കരായി രുന്നാല്‍ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് സാധുവായി വിവാഹം ആശീര്‍വ്വദിക്കാനാവില്ല. ഇവിടെ ദമ്പതിമാര്‍ രണ്ടുപേരും ലത്തീന്‍ കത്തോലി ക്കരാണ്. തന്മൂലം ഇവരുടെ വിവാഹം സാധുവായി ആശീര്‍വദിക്കുന്നതിന് നിയമാനുസൃതം ഡലഗേഷന്‍ നല്‍കാന്‍ അധികാരമുള്ള ലത്തീന്‍ സഭാധികാരിയില്‍ നിന്ന് അത് ലഭിച്ചിരിക്കണം. പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ട കേസിലെ കക്ഷികളുടെ (ജോസഫ്-മേഴ്‌സി) വിവാ ഹം ആശീര്‍വ്വദിക്കാന്‍ സീറോ മലബാര്‍ വൈദികന് ലഭിക്കേണ്ടത് പ്രത്യേകമായിട്ടുള്ള ഡലഗേഷന്‍ (parti-cular delegation) ആണ്; പൊതുവായ ഡലഗേഷന്‍ അല്ല. അതിനാല്‍ Common error തത്വം ഇവിടെ ബാധകമാവില്ല.

നിയമത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അജ്ഞത

Common error തത്വം ബാധകമാകണമെങ്കില്‍ നിയമത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അറിവുണ്ടായിരിക്കണം. സഭാ നിയമം അറിയാവുന്നവരാരുംതന്നെ രണ്ട് ലത്തീന്‍ കത്തോലിക്കരുടെ വിവാഹം ആശീര്‍വ്വദിക്കാന്‍ ഒരു സീറോമലബാര്‍ വൈദികന് പൊതുവായ ഡലഗേഷന്‍ (general delegation) ഉണ്ടെന്ന് പറയുകയില്ല. കേസ്സില്‍ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്ന സീറോമലബാര്‍ വൈദികന് (biritual faculty) (ഒന്നിലധികം റീത്തുകളില്‍ കൂദാശകള്‍ പരികര്‍മ്മം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അധികാരം) ഇല്ലതാനും. രണ്ട് ലത്തീന്‍കാരുടെ വിവാഹം സാധു വായി നടത്തുന്നതിന് ആവശ്യമായ ഡലഗേഷന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെടുകയോ അത് ലഭിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടുമില്ല. കൂടാതെ ഒരാള്‍ക്ക് സ്വയാധികാര സഭയില്‍ എങ്ങനെ അംഗത്വം ലഭിക്കുന്നു എന്നത് സംബന്ധിച്ച സഭാനിയമത്തെപ്പറ്റി അദ്ദേഹം അജ്ഞ നുമായിരുന്നു. വിവാഹത്തിന് ഒരുക്കമായി പൂരിപ്പിച്ചു നല്‍കിയ പേപ്പറില്‍ നിന്ന് (premarital investigation paper) ജോസഫ് ലത്തീന്‍ സഭാംഗമാണെന്ന വിവരം സീറോമലബാര്‍ വൈദികന് ലഭിച്ചതാണ്. ഈ വസ്തുതകളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിനു പകരം ജോസഫ് സീറോ മലബാര്‍ സഭാംഗമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഊഹിച്ചു. ഇത് ഒരാളുടെ സഭാംഗത്വം സംബന്ധിച്ച സഭാനിയമത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അജ്ഞതകൊണ്ടായിരിക്കണം.

കാനോനിക ക്രമത്തിന്റെ ന്യൂനത

സീറോമലബാര്‍ വൈദികനോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇടവക സമൂഹത്തിനോ വ്യക്തികളുടെ സഭാംഗത്വം സംബന്ധിച്ച സഭാനിയമങ്ങളെപ്പറ്റി അറിവുണ്ടായിരു ന്നെങ്കില്‍ ജോസഫ് ലത്തീന്‍ കത്തോലിക്കനാണെന്നും അദ്ദേഹം വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ പോകുന്ന മേഴ്‌സിയും ലത്തീന്‍ കത്തോലിക്കാ അംഗമാണെന്നും തന്മൂലം ഇവരുടെ വിവാഹം ആശീര്‍വ്വദിക്കാനുള്ള ഉദ്യോഗസഹജമായ അധികാരം സീറോമലബാര്‍ വൈദികനില്ലെന്നും മനസ്സിലാക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷെ അവര്‍ക്ക് അതു സംബന്ധിച്ച അറിവില്ലായിരുന്നു. തന്മൂലം ഈ കേസ്സില്‍ common error അല്ല മറിച്ച് common ignorance ആണ് ഉള്ളത്. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ common error തത്വം ബാധകമാക്കാന്‍ പറ്റാത്തതിനാലും ഈ വിവാഹം സാധുവായി ആശീര്‍വ്വദിക്കാനുള്ള അധികാരം (Faculty) സീറോമലബാര്‍ വൈദികന് സഭ നല്‍കുന്നില്ല. തന്മൂലം ചോദ്യകര്‍ത്താവ് പരാമര്‍ശിക്കുന്ന ജോസഫ്-മേഴ്‌സി ദമ്പതികളുടെ വിവാഹം കാനോനിക ക്രമത്തിന്റെ ന്യൂനത (defect of canonical form) കൊണ്ട് അസാധുവാണ്. നേരത്തെ വിശദീകരിച്ചതുപോലെ സഭാനിയമത്തിലെEcclesia supplet എന്ന തത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലും ഈ വിവാഹം സാധുവായി പരിഗണിക്കുവാന്‍ പാടില്ല.

ഫാ. ജോസ് ചിറമേല്‍

വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ എഴുതാവുന്നതാണ്. ദയവായി അസഭ്യവും നിയമവിരുദ്ധവും സ്പര്‍ധ വളര്‍ത്തുന്നതുമായ പരാമർശങ്ങളും, വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക. വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ വായനക്കാരുടേതു മാത്രമാണ്. വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങൾക്ക് ലൈഫ്ഡേ.ഓൺലൈൻ ഉത്തരവാദിയായിരിക്കില്ല.

അഭിപ്രായങ്ങൾ

Leave a Reply